Page 30 - จากชีวกโกมารภัจจ์ถึงไภษัชยคุรุ
P. 30

22






                             ด+วยแนวคิดแบบมหายานเกี่ยวกับพระโพธิสัตวCที่มีความเมตตากรุณาและต+องคอยช.วยเหลือ

                     ผู+คนให+หลุดพ+นจากสังสารวัฏ นำมาสู.ความห.วงใยในความทุกขCทรมานของสรรพสัตวC ดังปรากฎแนวคิด

                     มหายานดังกล.าวอย.างชัดเจนในคัมภีรCมหายานรุ.นแรก ๆ ทั้งในนิกายเถรวาทที่ใช+ภาษาสันสกฤต (คัมภีรC
                     ลลิตวิสตระ) และคัมภีรCมหายานรุ.นแรก คือ สัทธรรมปุณฑริกสูตร คัมภีรCทั้งสองเริ่มปรากฎแนวคิด

                     เกี่ยวกับพระโพธิสัตวCแพทยCและพระพุทธเจ+าแพทยC จากการเคารพบูชาพระไภสัชยราชัน (ที่ได+รับการ

                     กล.าวถึงในคัมภีรCสัทธรรมปุณฑริกสูตร) น.าจะมีความสัมพันธCที่นำไปสู.พัฒนาการของลัทธิการบูชา
                     พระพุทธเจ+าแพทยC-ไภษัชยคุรุ ในเอเชียกลางหรือแคชเมียรCในราวคริสตศตวรรษที่ 3 (พุทธศตวรรษที่ 8)

                     และกลายเปXนลัทธิที่สำคัญในจีนราวพุทธศตวรรษที่ 9 แม+ว.าพระสูตร (คัมภีรC) ที่อุทิศแด.พระองคCจะเปXน
                     ที่นิยมในเอเชียกลางราวพุทธศตวรรษที่ 12 (Zysk, 2000: 62)



                     แนวคิดเกี่ยวกับพระโพธิสัตว1และพระพุทธเจ7าแพทย1ในคติวัชรยาน
                            ดังจะเห็นได+ว.า กำเนิดและพัฒนาการของแนวคิดเกี่ยวกับพระพุทธเจ+าแพทยC เจริญควบคู.ไปกับ

                     พัฒนาการของพุทธศาสนา (จากมหายานสู.มหายานตันตระ) โดยแนวคิดดังกล.าว ปรากฎชัดเจนขึ้นใน
                     แนวคิดทางปรัชญาและหลักปฎิบัติของพุทธศาสนานิกายวัชรยานตันตระที่มีความสัมพันธCกับไสยศาสตรC

                     และการใช+เวทมนตรCคาถา ซึ่งถูกนำมาผสมผสานกับการแพทยCแบบโบราณ (traditional medical) ลัทธิ

                     การนับถือพระโพธิสัตวCและพระพุทธเจ+าแพทยCผนวกกับการเยียวยารักษาโรคในรูปแบบนี้ค.อย ๆ
                     พัฒนาขึ้น และจากการที่เราไม.พบแนวคิดนี้ในส.วนอื่น ๆ ของอินเดียในช.วงต+น ๆ นอกจากทางภาค

                     ตะวันตกเฉียงเหนือของอินเดีย ซึ่งน.าจะเปXนแหล.งกำเนิดของคัมภีรCรุ.นแรก ๆ ที่กล.าวถึงพระโพธิสัตวCและ

                     พระพุทธเจ+าแพทยC (รวมถึงแหล.งกำเนิดแนวคิดและพัฒนาการขั้นต+นของมหายานตันตระ ดูเพิ่มเติมใน
                     จิรัสสา คชาชีวะ, 2559) จึงมีความเปXนไปได+ว.าภาคตะวันตกเฉียงเหนือของอินเดียน.าจะมีส.วนอย.าง

                     สำคัญต.อกำเนิดและพัฒนาการของแนวคิดนี้ จากนั้นจึงกระจายไปสู.เอเชียกลาง จีน และธิเบต


                     กำเนิดและแนวคิดเกี่ยวกับพระไภษัชยคุรุ
                            โรคภัยไข+เจ็บแม+จะเปXนสิ่งธรรมดาสามัญที่เกิดขึ้นกับสัตวCโลกทุกผู+ทุกนาม และนับเปXนหนึ่งใน

                     ทุกขCที่สัตวCโลกต+องการหลุดพ+น เปXนที่มาของกำเนิด “ไภษัชยคุรุ” พระพุทธเจ+าแพทยC (Medicine

                     Buddha) ตามแนวทางของพุทธศาสนามหายาน และเปXนที่รู+จักอย.างแพร.หลายในเอเชียตะวันออก เช.น
                     จีน ญี่ปุZน

                            ความเปXนมาของการนับถือและลักษณะทางประติมานวิทยาของพระองคCค.อนข+างคลุมเครือ

                     ในทางประติมานวิทยาของประเทศอินเดีย เราไม.พบรูปเคารพที่ชัดเจนที่แสดงถึงลักษณะของพระองคC
                     เช.นที่พบในปàจจุบันในประเทศจีน ญี่ปุZน และประเทศในเอเชียตะวันออกอื่น ๆ เหตุใดจึงเปXนเช.นนั้น

                     เพื่อจะคลี่คลายปมปàญหาดังกล.าวจึงต+องพยายามศึกษาความเปXนมา หรือประวัติการนับถือพระไภษัชย

                     คุรุในประเทศต.าง ๆ ที่กล.าวมา ซึ่งอาจทำให+เห็นพัฒนาการการนับถือพระพุทธเจ+าแพทยCได+
   25   26   27   28   29   30   31   32   33   34   35