Page 28 - จากชีวกโกมารภัจจ์ถึงไภษัชยคุรุ
P. 28

20






                                                            บทที่ 3

                                                พระโพธิสัตว1และพระพุทธเจ7าแพทย1:

                                      กำเนิด พัฒนาการแนวคิด และลักษณะทางประติมานวิทยา


                            ดังที่ได+กล.าวมาแล+วในบทที่ 2 จะเห็นได+ถึงพัฒนาการของการแพทยCในประเทศอินเดียสมัย

                     โบราณตั้งแต.ยุคหัวเลี้ยวประวัติศาสตรC (อารยธรรมสินธุ) ต.อเนื่องลงมาในยุคพระเวทที่มองเห็นภาพของ
                     การแพทยCหรือความรู+ความสนใจเกี่ยวกับสุขอนามัยที่ชัดเจนขึ้น แต.หลักฐานทางเอกสารกลับชี้ให+เห็นว.า

                     ในยุคพระเวท ผู+ปฏิบัติหน+าที่แพทยCยังถูกมองว.าเปXนผู+ไม.บริสุทธิ์ เนื่องจากต+องปฏิสัมพันธCและสัมผัส

                     ผู+ปZวย หรือพูดให+ชัดเจนก็คือเปXนผู+ที่สังคมรังเกียจและถูกกีดกันจากชนชั้นสูง (พราหมณC) โดยห+ามไม.ให+
                     พราหมณCประกอบอาชีพนี้

                            ในสมัยพุทธกาล สถานะของผู+ประกอบอาชีพแพทยCเปลี่ยนแปลงไป จากหลักฐานแสดงให+เห็น

                     ว.าในสมัยนี้การแพทยCรุ.งเรืองมาก พระพุทธองคCทรงเห็นความสำคัญของการแพทยC ทรงอนุญาตให+มี
                     แพทยCในสังฆารามและทำการรักษาและให+คำแนะนำแก.สงฆCอาพาธ แพทยCประจำพระองคCพระพุทธเจ+า

                     รวมถึงประจำพระองคCพระเจ+าพิมพิสารที่มีชื่อเสียงที่สุด คือ หมอชีวก โกมารภัจจC จึงเห็นได+ว.าในยุคนี้
                     น.าจะเปXนจุดเปลี่ยนที่สำคัญของการแพทยCในประเทศอินเดีย และทำให+มีพัฒนาการสืบมา นับได+ว.า

                     สถาบันพุทธศาสนาในยุคพุทธกาลมีส.วนอย.างสำคัญต.อพัฒนาการของการแพทยC ซึ่งต.อมาจะเห็นได+

                     อย.างชัดเจนว.า พุทธศาสนานิกายมหายานอันเน+นความสำคัญของแนวคิดเกี่ยวกับคติการนับถือ
                     พระโพธิสัตวC เปXนตัวนำไปสู.แนวคิดเกี่ยวกับพระพุทธเจ+าแพทยC

                            อย.างไรก็ตาม แนวคิดเกี่ยวกับพระพุทธเจ+าแพทยCนี้ไม.เปXนที่รู+จักหรือพบได+น+อยในประเทศ
                     อินเดีย แต.จากหลักฐานโบราณคดีทั้งที่เปXนลายลักษณCอักษร (ตั้งแต.แนวคิดที่ปรากฏในวรรณกรรมทาง

                     พุทธศาสนา และร.องรอยหลักฐานคัมภีรCโบราณที่หลงเหลืออยู.) รวมถึงโบราณวัตถุสถานกลับแสดงให+

                     เห็นว.าแนวคิดดังกล.าวแพร.หลายอยู.ในแถบเอเชียกลาง จีน และธิเบต ในช.วงระยะเวลาตั้งแต.ช.วงหลัง
                     พุทธกาลเรื่อยมา

                            ในบทนี้จะแสดงให+เห็นถึงพัฒนาการของแนวคิดเกี่ยวกับพระโพธิสัตวCและพระพุทธเจ+าแพทยC

                     ให+เกิดความเข+าใจ (เห็นภาพ) ได+ชัดเจนขึ้น


                     พุทธศาสนามหายานกับแนวคิดเกี่ยวกับพระพุทธเจ7าแพทย1

                            ดังที่ได+กล.าวมาแล+วว.า พุทธศาสนามีส.วนอย.างสำคัญต.อพัฒนาการทางการแพทยCในอินเดืย
                     โบราณ โดยเฉพาะอย.างยิ่งในสมัยพุทธกาล ในช.วงเวลาดังกล.าวมีการเรียนการสอนวิชาแพทยCศาสตรCใน

                     มหาวิทยาลัยที่มีชื่อเสียงเช.นตักศิลา ซึ่งถึงแม+ว.าในขณะนั้นอาจไม.ได+เน+นการเรียนการสอนด+าน
                     พุทธศาสนาเพียงอย.างเดียว (ไม.ใช.มหาวิทยาลัยที่สอนเฉพาะพุทธศาสนาแต.เปXนมหาวิทยาลัยที่สอน
   23   24   25   26   27   28   29   30   31   32   33