Page 23 - จากชีวกโกมารภัจจ์ถึงไภษัชยคุรุ

15

อีกชิ้นหนึ่งเปPนจารึกภาษาทมิฬระบุ ค.ศ. 1069 พบจากเทวาลัย Venkatesa-Perumal ที่

Tirumukkudal ในรัฐทมิฬนาดู ได?ให?รายละเอียดเกี่ยวกับโรงพยาบาลในเทวสถาน มีการกลBาวถึงจำนวน

เตียงสำหรับผู?ป}วย ยา และคBาใช?จBาย สำหรับพยาบาล แพทย; ศัลยแพทย; ผู?รับใช? คนทำความสะอาด
ชBางปaßนหม?อ สำหรับดูแลผู?ป}วย (Zysk, 2000: 45) (เปPนที่นBาสังเกตเชBนกันเกี่ยวกับจารึกนี้ที่มีเนื้อหา

คล?ายคลึงกับจารึกของพระเจ?าชัยวรมันที่ 7)

พุทธสถานที่สัมพันธ3กับการแพทย3โบราณ

ตักศิลา
ตอนต?นคริสตกาล ตักศิลาเปPนศูนย;กลางของแพทย;ศาสตร; เชBนเดียวกับการเปPนศูนย;กลาง

การศึกษาทางศิลปะและศาสตร;อื่น ๆ รวมถึงวัฒนธรรมฮินดู ในสมัยราชวงศ;กุษาณะ ตักศิลาเปPน

ศูนย;กลางพุทธศาสนา จากการขุดค?นทางโบราณคดีแสดงให?เห็นวBา มีพุทธศาสนสถานจำนวนมากถูก
สร?างขึ้นตั้งแตBตอนต?นราชวงศ;จนถึงการลBมสลายของตักศิลาโดยการทำลายของชาวฮั่นในคริสตศตวรรษ

ที่ 5 ตักศิลาจึงเปPนสัญลักษณ;สำคัญที่แสดงถึงความสัมพันธ;ระหวBางการศึกษาวิชาแพทย;และพุทธสถาน

นาคารชุนโกณฑะ

ที่นาคารชุนโกณฑะ ในชBวงต?นคริสตกาลการศึกษาวิชาแพทย; อาจเปPนวิชาหนึ่งที่มีการสอนใน
อาราม ข?าง ๆ ห?องพักฟ¶ßนภายในอารามอาจใช?เปPนห?องเรียนด?วย หมายถึงมีทั้งภาคทฤษฎี (การศึกษา)

และภาคปฏิบัติ (การรักษา) ในสถานที่เดียวกัน

มหาวิทยาลัยนาลันทา

ความรุBงเรืองสูงสุดของการเรียนรู?ที่มีอยูBในอารามในลักษณะของมหาวิหารนี้ มีขึ้นราวตอนปลาย
ของราชวงศ;คุปตะ (กลางคริสต;ศตวรรษที่ 6) ดังที่มีการบันทึกไว?โดยบาทหลวงจีนเสวี้ยนจังที่เข?าไปใน

อินเดียราว ค.ศ. 629-645 กลBาววBา นักศึกษาจากทุกหนแหBงเข?าศึกษากับนักปราชญ; (คุรุ) ที่นาลันทา

ผู?ที่ประสงค;จะเข?าศึกษาจะต?องมีผลการเรียนดีทั้งวิชาที่เคยเรียนมาแล?วและวิชาที่จะศึกษาใหมB
เสวี้ยนจัง อธิบายวBาในหลักสูตรจะต?องเรียนคัมภีร;ของมหายานและนิกายในพุทธศาสนาอีก 18

นิกาย รวมถึงคัมภีร;และตำราอื่น ๆ ด?วย นอกจากนี้ยังต?องเรียนรู?พระเวท ตรรกวิทยา ปรัชญา ไวยากรณ;
การแพทย; ( cikitsavidya – จิกิตสาวิทยา) อถรรพเวท สังขยา (การนับ) ฯลฯ ด?วย เสวี้ยนจังระบุวBา

นักศึกษาจะต?องเรียนศาสตร; 5 แขนง ควบคูBไปกับคัมภีร;ทางพุทธศาสนา ในสBวนที่เกี่ยวกับการแพทย;นั้น

ยังรวมถึงวิธีการในการขับไลBภูตผีปçศาจ การใช?ยา การใช?หินที่มีคุณสมบัติในการรักษาโรค การใช?เข็ม
และการฝaงเข็ม (Zysk, 2000: 47)