Page 18 - จากชีวกโกมารภัจจ์ถึงไภษัชยคุรุ
P. 18

10






                     (Hippocrates and Galen) สิ่งที่กระตุ?นให?เกิดพัฒนาการดังกลBาวมาจากความสนใจในสรีรวิทยาผBาน

                     การปฏิบัติโยคะ ประสบการณ;ความเชื่อ และอีกประการหนึ่งที่สำคัญคือ พุทธศาสนา (ฆราวาสจะให?

                     ความเลื่อมใสศรัทธาตBอพระสงฆ;วBาสามารถรักษาโรคได?)
                            นอกจากนี้พัฒนาการทางการแพทย;ของอินเดียอาจเนื่องมาจากความสัมพันธ;กับแพทย; (หมอ

                     ยา) สมัย เฮเลนิสติค (Hellenistic physicine) เนื่องจากปรากฎความคล?ายคลึงกันของการแพทย;แบบ

                     อินเดียและแบบคลาสสิค ซึ่งเปPนที่ทราบกันแล?ววBาแหลBงการเรียนรู?วิชาแพทยศาสตร;ที่สำคัญของอินเดีย
                     ขณะนั้นอยูBที่ตักศิลา ซึ่งเปPนศูนย;กลางสำคัญของศิลปวิทยาการที่ผBานเข?ามาจากทางตะวันตก และเปPน

                     ดินแดนที่อยูBอาศัยของพวกแบคเตรีย-กรีก จึงมีความเปPนไปได?อยBางมากที่วิชาแพทยศาสตร;ของอินเดีย
                     สBวนหนึ่งมาจากตะวันตก

                            หลังจากคัมภีร;สุศรุตะ (Susruta) เภษัชของอินเดียมีพัฒนาการเพียงเล็กน?อย ยกเว?นความนิยม

                     ในการใช?ยาที่สัมพันธ;กับปรอท (mercurial drugs) และอื่น ๆ ไมBวBาจะเปPนฝõúนและ sarsaparilla (พืช
                     ชนิดหนึ่งที่ใช?รากในการรักษาโรคข?อและโรคผิวหนัง) ซึ่งถูกนำเข?ามาโดยชาวอาหรับ

                            ในชBวงเวลานี้ผู?ประกอบอาชีพแพทย;มีสถานะทางสังคมสูงโดยจัดอยูBในวรรณะแพศยะ
                     (Vaidyas) ในตำราแพทย; เชBนคัมภีร;จรกะ มีการระบุถึงพฤติกรรม หรือจรรยาบรรณที่แพทย;ควรปฏิบัติ

                     โดยระบุวBาแพทย;มีหน?าที่เทศนาสั่งสอนสานุศิษย;ด?วยในขณะทำพิธีกรรมบางอยBาง “---(แพทย;) ต?อง

                     ซื่อสัตย;ตBอคนไข? ทุBมเทจิตวิญญานให?กับสุขภาพอนามัยของคนไข? และเครBงครัดตBอการศึกษาหาความรู?
                     เพิ่มเติม---” (Basham, 1954: 502)

                            ราวคริสตศตวรรษที่ 3 ปรากฎหลักฐานอยBางชัดเจนวBา กษัตริย;อินเดียให?ความสำคัญตBอ

                     สุขอนามัยของประชาชน เชBน ในสมัยของพระเจ?าอโศกมหาราช ด?วยพระราชูปถัมภ;ของพระองค;
                     ทรงจัดหายาและอุปกรณ;ทางการแพทย;สำหรับคนและสัตว; ได?มีการจัดหายาให?แกBผู?ยากไร? เชBนเดียวกับ

                     การปฏิบัติตBอสัตว;ที่มีสัตวแพทย;ดูแลรักษาสัตว;เจ็บป}วย มีที่พักพิงสำหรับสัตว;ป}วยและสัตว;แกB
                     สัตวแพทย;ที่รักษาม?าและช?างถือเปPนอาชีพที่ได?รับการยกยBอง ในราชสำนักมีแพทย;เหลBานี้จำนวนมาก

                            ในต?นคริสตศตวรรษที่ 5 ฟาเหียนได?บันทึกไว?ถึงการดูแลรักษาโรงพยาบาลโดยเงินที่ได?รับจาก

                     การอุทิศของผู?มีจิตศรัทธา แตBไมBพบรายละเอียดที่กลBาวถึงสถานพยาบาลดังกลBาว (Basham, 1954:
                     502)


                     เทพที่สัมพันธ3กับการแพทย3ในอินเดียโบราณ

                            เทพแฝดอัศวิน (Asvins)

                            ตามที่กลBาวมาจะเห็นได?วBา ในคัมภีร;โบราณของอินเดียมีการกลBาวถึงการแพทย;มาตั้งแตBยุค
                     พระเวท ตามที่ปรากฏในคัมภีร; กลBาววBาความรู?เกี่ยวกับการรักษาโรคเริ่มมาจากพระพรหมา ซึ่งได?

                     ประทานความรู?นี้ให?แกB “ประชาปติ – เจ?าแหBงมวลมนุษยชาติ” จากนั้นได?สBงตBอให?แกBเทพแฝดอัศวิน

                     แพทย;ของทวยเทพ จากนั้นจึงได?สBงตBอให?กับ “อินทรา-หัวหน?าแหBงทวยเทพ”
   13   14   15   16   17   18   19   20   21   22   23