Page 186 - วัชรยานยันตระ
P. 186
พ.ศ. 1729 โปรดฯ ให้สร้างปราสาทตาพรหม หรือ ราชวิหาร ณ
เมืองนครธม เพื่อประดิษฐานรูปพระชนนี คือ พระนางชัยราชจุฑามณี
ภายใต้รูปของนางปรัชญาปารมิตา (แทนพระธรรม) จารึกตาพรหม พ.ศ.
1729 มีรายละเอียดการอุทิศสิ่งของแด่พุทธสถาน เป็นการอุทิศถวายแด่พระ
มารดาของพระองค์ ซึ่งถึงความเป็นพุทธะ พ.ศ. 1734 ทรงสร้างปราสาท
ชัยศรี (ปราสาทพระขรรค์) เพื่อประดิษฐานรูปพระราชบิดาภายใต้รูปของ
พระโพธิสัตว์อวโลกิเตศวร (แทนพระสงฆ์) และปราสาทบายนเป็นตัวแทน
ขององค์พระสัมมาสัมพุทธเจ้า (แทนพระพุทธ) (คือการบูชาพระรัตนตรัย
ตามพระพุทธศาสนามหายาน)
ด้านหน้าปราสาทพระขรรค์ มีศาสนสถานขนาดเล็กชื่อ “ราชชัยศรี”
คือ ปราสาทนาคพัน เพื่อเป็นสัญลักษณ์ของสระอโนดาต (สุภัทรดิศ ดิศกุล,
2549: 206-207)
จารึกปราสาทพระขรรค์ระบุว่า พระเจ้าชัยวรรมันที่ 7 ทรงโปรดให้
สร้าง “พระชยพุทธมหานาถะ” (พระชัยพุทธ คือ พระนามของพระเจ้าชัยวร
มันที่ 7) ขึ้นเพื่อประดิษฐานตามหัวเมืองต่างๆ 23 แห่ง (สุภัทรดิศ ดิศกุล,
2547: 142) หลังจากนั้นประมาณพุทธศตวรรษที่ 18 บันทึกของโจ่ต้ากวัน
ระบุว่า ในเขมรขณะนั้นพระพุทธศาสนาหินยานก าลังเฟื่องฟู
4.2 หลักฐานพุทธตันตระในประเทศกัมพูชา
พุทธตันตระในประเทศกัมพูชาที่มีอาณาจักรโบราณที่นิยมเรียกว่า
“อาณาจักรเขมร” มีมาตั้งแต่พุทธศตวรรษที่ 15 ในภาคกลางของเขมร และ
กลายเป็นศาสนาประจ ารัฐในสมัยพระเจ้าชัยวรมันที่ 7 ในพุทธศตวรรษที่ 18
ซึ่งพุทธตันตระของอาณาจักรเขมรนี้ก็ได้ปรากฎแถบที่ราบสูงโคราชทางภาค
ตะวันออกเฉียงเหนือ และดินแดนอื่นๆ ในประเทศไทยด้วย (ดูเพิ่มเติมใน
ส่วนของประเทศไทย)
176
