Page 353 - วัชรยานยันตระ

ออกไปยังดินแดนอื่น เช่น ธิเบต เนปาล รวมถึงประเทศอื่นๆ แถบเอเชีย
ตะวันออกเฉียงใต้
ชวา-สุมาตรา น่าจะเป็นจุดแรกๆ ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ที่

ได้รับอิทธิพลตันตระ (โดยเฉพาะจากการติดต่อกับอินเดียทางเรือ) ในช่วง
พุทธศตวรรษที่ 12 - 13 อาณาจักรศรีวิชัยก าลังเจริญรุ่งเรือง และเนื่องจาก
ท าเลที่ตั้งอยู่ในเส้นทางการเดินเรือระหว่างอินเดียและจีน จึงท าให้มีการแวะ
พักเพื่อรอลมมรสุมที่ศรีวิชัยอยู่เนืองๆ ประจวบกับในช่วงเวลาดังกล่าวทาง

ภาคตะวันออกและตะวันออกเฉียงเหนือของอินเดียเกิดพระพุทธศาสนา
นิกายใหม่ขึ้น ท าให้เกิดการตื่นตัวในการเผยแผ่พระพุทธศาสนานิกาย
ดังกล่าว มีนักปราชญ์และนักบวชที่เลื่อมใสเดินทางมาเผยแพร่พุทธศาสนา
ลัทธิใหม่นี้ ดังได้ปรากฏหลักฐานการเดินทางของนักบวชจากอินเดียเพื่อไป
ยังจีน (และในทางกลับกัน) หลายท่าน
นักบวชที่มีชื่อเสียงที่ใช้เส้นทางนี้ที่ส าคัญคือ วัชรโพธิ

(Vajrabodhi) และ อติศะ (Atisa) (ภิกษุอินเดียแห่งศาสนสถานวิกรมศิลา
ในพ.ศ. 1556 ได้เดินทางมาศึกษาพุทธศาสนากับนักปราชญ์ที่ศรีวิชัย
(สุมาตรา) เป็นเวลา 10 – 20 ปี หลังจากนั้นใน พ.ศ. 1581 ได้รับเชิญไปยัง
ั
ธิเบตที่ซึ่งท่านเป็นที่รู้จักในชื่อ “ทีปงกระ ศรีชญานะ” (Dipankara Srijñana))
โดยเฉพาะอย่างยิ่ง “วัชรโพธิ” นักปราชญ์ชาวอินเดียใต้ที่มีชื่อเสียง ซึ่งเป็น

คุรุแห่งลัทธิตันตระ ผู้ซึ่งท าการศึกษาพุทธศาสนามาจากนาลันทาและเป็นผู้
เรียบเรียงคัมภีร์ 2 เล่ม คือ มหาไวโรจนะและวัชระเสขระ ได้เดินทางมา
พ านักที่ศรีวิชัยเป็นเวลาไม่น้อยกว่า 5 เดือน ก่อนที่จะเดินทางไปยังจีนใน
พ.ศ. 1263 ท่านได้มาท าการสอนพุทธศาสนาแนวใหม่ คือ ตันตระ ใน
ดินแดนนี้ ซึ่งต่อมาได้แพร่หลายอยู่ในศรีวิชัย
นักวิชาการมองว่า นอกจากวัชรโพธิ จะเป็นผู้วางรากฐานพุทธ

ศาสนาแนวใหม่ในดินแดนแถบนี้แล้ว พุทธสถาน รูปเคารพ คัมภีร์และ
พิธีกรรมตามแนวคิดของพุทธศาสนาแนวใหม่นี้ก็พัฒนาขึ้นในดินแดนนี้ด้วย

343